O oświeconej niewiedzy

31,20 

Kategoria:

Mikołaj z Kuzy

O oświeconej niewiedzy

Mikołaj z Kuzy (właśc. Nicolaus Krebs, 1401–1464, niemiecki teolog i kanonista, kardynał, pełen ducha ekumenizmu żywy umysł średniowiecza/renesansu) pisał śmiało o Bogu, z góry zapowiadając, że wie o nim najwięcej, ponieważ nic nie wie. Ta paradoksalna strategia teologii apofatycznej – negacje mówią prawdę, a afirmacje nie wystarczają – opiera się na “niewiedzy”. W niniejszej De docta ignorantia (1440) taka “docta” ignorancja nie ma, wbrew rozpowszechnionemu przekonaniu, charakteru “uczonej” niewiedzy, a więc wiedzy pozornej, pseudowiedzy. Niewiedza jest właśnie pozytywnym stanem sprzed wszelkiej wiedzy. Kiedy zostanie “pouczona”, “oświecona”, niewiedza-przed-wszelką-wiedzą staje się źródłem poznania Boga, czyli – poznania niewiedzy o Bogu. Dla Mikołaja z Kuzy Bóg jest “przed” wszystkim, nawet przed sprzecznością, jako ten, który w ogóle wszelką wypowiedź, prawdziwą lub fałszywą, umożliwia. Ta kłopotliwa dla dogmatyki pod względem ducha, ale nie negująca jej litery wizja Boga jako Bytu poza wszelkim określeniem znajduje żywy wyraz w metaforyce matematycznej, jako że Kuzańczyk był biegły także w tej dziedzinie. Produktem ubocznym “oświecenia” są więc efektowne, prekursorskie rozważania z zakresu rachunku nieskończonościowego, a nawet odkrycie na drodze spekulatywnej, że Ziemia nie jest centrum wszechświata. Dla poszukujących bardziej uchwytnej teologii autor przeznaczył trzecią, chrystologiczną część swojego dzieła.


Wydawnictwo Aletheia
tytuł oryginału: De docta ignorantia. De Deo abscondito
ISBN: 978-83-62858-54-5
rok wydania: 2014
przełożył i przypisami opatrzył: Ireneusz Kania
format: 122×195 mm
oprawa broszurowa
238 stron

nasza cena: 31,20 zł
cena detaliczna: 40,00 zł


Mój koszyk

NEWSLETTER